Εθελοντισμός και σύστημα υγείας.Ο εθελοντισμός και η απαξίωση του.
(άρθρο-Εθελοντισμός και σύστημα υγείας-) Έχουμε μια ιδιαίτερη ικανότητα σε αυτό τον τόπο. Να καταστρέφουμε και να απαξιώνουμε έννοιες και αλήθειες, οι οποίες θα μπορούσαν πραγματικά να μας βοηθήσουν στην ανάπτυξή μας. Κι αυτό γιατί προφανώς δεν έχουμε κατανοήσει το πραγματικό τους νόημα. Και το μόνο που θέλουμε είναι να κάνουμε χρήση αυτών των εννοιών για να μπορέσουμε να προβάλουμε τους εαυτούς μας και τις σκοπιμότητές μας. Και επειδή τα τελευταία χρόνια η επικοινωνία έχει καταστρέψει την πραγματικότητα και είναι πραγματικά μια εικονική πραγματικότητα αυτή στην οποία ζούμε, δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί από αυτό το κάδρο και ο εθελοντισμός.
Είναι αλήθεια ότι ο εθελοντισμός αποτελεί μια από τις υψηλότερες έννοιες της ανθρώπινης δραστηριότητας. Γιατί προδίδει διάθεση προσφοράς χωρίς ανταπόδοση, ή για να είμαστε πιο ακριβείς η ανταπόδοση αυτή δεν είναι υλική αλλά είναι μια εσωτερική ικανοποίηση ότι ο άνθρωπος κάνει το καθήκον του. Στις εποχές που ζούμε, όπου τα πάντα μετριούνται με την υλική ανταπόδοση, ο εθελοντισμός είναι σίγουρο ότι περνάει κρίση. Δεν έχει κανείς την απαίτηση από τους ανθρώπους γύρω του να είναι εθελοντές, όμως αυτό δεν έχει καμία σχέση με την απαξίωση του όρου και την εκμετάλλευση του προς ίδιον όφελος.
Εθελοντισμός και σύστημα υγείας.Ο εθελοντισμός την περίοδο του κορονοϊού.
Την περίοδο του κορονοϊού είδαμε μια τέτοια προσπάθεια, η οποία στην πραγματικότητα τελεσφόρησε για τους εμπνευστές και για τους πρωταγωνιστές της. Υπενθυμίζουμε ότι στις δύσκολες περιόδους της πανδημίας κάποιοι άνθρωποι κέρδισαν μια στιγμιαία δημοσιότητα με το να προβάλουν τον δήθεν εθελοντισμό τους, ενώ κάποιοι άλλοι κατάφεραν να επωφεληθούν και να αποκομίσουν σημαντικές θέσεις. Δεν θα ξεχάσουμε εκείνες τις νοσηλεύτριες που υποτίθεται ότι από την Κρήτη βρέθηκαν στη Βόρειο Ελλάδα και οι οποίες έδιναν συνεντεύξεις στα περιοδικά για να αποδειχθεί στη συνέχεια ότι δεν παρέμειναν ούτε μία εβδομάδα στον τόπο της δράσης και επέστρεψαν αθόρυβα, αφού έκαναν το σχετικό θόρυβο στο σπίτι τους.
Επίσης είναι δύσκολο να ξεχάσουμε, ιδιαίτερα εμείς του χώρου, τον εθελοντή υπεργιατρό, ο οποίος υποτίθεται ότι τα εγκατέλειψε όλα και οικογένεια και δουλειές για να βρεθεί στον τόπο προσφοράς για να επιστρέψει μετά από λίγο και με αδιαφανείς τρόπους να καταφέρει αυτή τη στιγμή να είναι σε κεντρικό νοσοκομείο της Αθήνας σε μια υψηλότατη θέση. Ήταν η ανταμοιβή του από τις κρατικές υπηρεσίες για το σόου και το θέαμα, το οποίο προσέφερε και την παράσταση που έδωσε. Βέβαια όταν ο εθελοντισμός αυτού του τύπου ξεφούσκωσε, ήρθε η επιστράτευση.
Εθελοντισμός και σύστημα υγείας.Οι εθελοντές…του Ερυθρού Σταυρού.
Σήμερα και πάλι γίνεται μια ανάλογη παράσταση ντροπής, η οποία αυτή τη φορά δυστυχώς εμπλέκει στο σύστημα υγείας και έννοιες που παραδοσιακά έχουμε μάθει στη ζωή μας να σεβόμαστε όπως αυτή του Ερυθρού Σταυρού. Ο Ερυθρός Σταυρός είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια με την αμαρτωλή διαχείριση του πολλές φορές προκάλεσε τα φώτα της δημοσιότητας και κάποια στιγμή μάλιστα βρέθηκε στο όριο να αποκηρυχθεί από τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό. Το ελληνικό του παράρτημά του. διασώθηκε τελευταία στιγμή για λόγους σκοπιμότητας και έτσι παρέμεινε μεν, αλλά χωρίς επί της ουσίας να έχει εξυγιανθεί. Αυτή την περίοδο λοιπόν ο υπουργός Υγείας παρουσιάζει δήθεν ένα εθελοντικό σχέδιο όπου κάποιοι εθελοντές του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού βρίσκονται στα εξωτερικά ιατρεία ενός μεγάλου νοσοκομείου, του Ευαγγελισμού και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους εθελοντικά.
Επειδή φαίνεται ότι έχουμε ξεχάσει τι σημαίνει εθελοντισμός, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι τα πρόσωπα αυτά διορίστηκαν σε διάφορες θέσεις στον Ερυθρό Σταυρό έναντι αμοιβής και τοποθετήθηκαν στα εξωτερικά ιατρεία του Ευαγγελισμού για να μην κάνουν στην πραγματικότητα τίποτα. Υποτίθεται ότι βοηθούν τους ασθενείς να μετακινηθούν στα διάφορα ιατρεία και εξυπηρετούν κάποιες ανάγκες ανθρώπων, οι οποίοι θέλουν μια βοήθεια στην διάρκεια της παραμονής τους στα ιατρεία αυτά. Η πραγματικότητα είναι ότι χρησιμοποιούνται απλώς για τον εντυπωσιασμό και για την επίδειξη στα μέσα μαζικής ενημέρωσης για να αποπροσανατολιστεί ο κόσμος από τα πραγματικά προβλήματα του εθνικού συστήματος υγείας.
Ο εθελοντισμός δεν θα πρέπει να διασύρεται.
Φυσικά και θα ήταν ευπρόσδεκτος ο κάθε εθελοντισμός αρκεί να ήταν πραγματικά και σοβαρά ενταγμένος σε ένα σύστημα το οποίο να λειτουργεί. Μιλάμε για ένα εντελώς διαλυμένο σύστημα, το οποίο ο καθένας που επισκέπτεται τα εξωτερικά ιατρεία ενός νοσοκομείου το καταλαβαίνει και το οποίο δυστυχώς φαίνεται ότι δικαιολογεί τη γνωστή παροιμία που λέει «τι του λείπει του ψωριάρη; Σκούφος με μαργαριτάρι».
Τα πρόσωπα αυτά επί της ουσίας δεν κάνουν τίποτα, απλά προβάλλονται συνεχώς με συνεντεύξεις ως η επιτομή του εθελοντισμού και η λύση ενός καταρρέοντος συστήματος, η οποία όμως στην πραγματικότητα δεν βρίσκεται σε τέτοιες εθελοντικές κορώνες, αλλά σε μια σοβαρή και ουσιαστική οργάνωση που όχι μόνο απουσιάζει, αλλά ακόμη και η υπάρχουσα προβληματική διαλύεται καθημερινά.
Οι υποτιθέμενοι εθελοντές περιφέρονται μέσα στα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου, αμειβόμενοι επί της ουσίας γιατί είναι μισθωτοί, απλώς παίζουν ένα ρόλο τον οποίο τους έχουν επιφυλάξει και μάλιστα με άκρα μυστικότητα γιατί όπως καλά γνωρίζουμε, έχουν λάβει οδηγίες να μη μιλούν σε κανέναν και να μην δίνουν διευκρινίσεις σε τίποτα για τον πραγματικό τους ρόλο. Σεβόμαστε τους επαγγελματίες, οι οποίοι για να λάβουν το μισθό τους, άσχετα της οποιασδήποτε σχέσης τους και διαπλοκής τους με την κυβέρνηση, αναγκάζονται να παίξουν κάποιο ρόλο. Όμως θα θέλαμε πάρα πολύ να μην καταστρέφουμε έννοιες και θεσμούς.
Ο ιερός εθελοντισμός που πραγματικά μέσα στα χρόνια της ιστορίας της Ελλάδας έδωσε πολλές λύσεις σε προβλήματα, δεν θα πρέπει να διασύρεται. Θα πρέπει να μάθουμε να σεβόμαστε αρχές και ιδέες και να μην τις καταπατούμε, διότι όπως έχει φανεί αυτό το πληρώνουμε πολύ ακριβά στο μέλλον. Είναι αλήθεια ότι η ελληνική κοινωνία είναι δύσπιστη απέναντι σε κάθε έννοια αλτρουισμού και προσφοράς, βλέποντας ότι όλα τελικά έχουν ενταχθεί σε μια σκοπιμότητα η οποία μόνο εθελοντική δεν είναι. Θα πρέπει να σεβαστούμε και να αφήσουμε στην άκρη τέτοιου είδους παιχνίδια γιατί περισσότερο από ποτέ αυτή την περίοδο χρειαζόμαστε ιδέες και αρχές για να προχωρήσουμε μπροστά.