Κομματικές γνωριμίες και επαγγελματική εξέλιξη. Ο υπουργός υγείας με κραυγές στο πανεπιστήμιο.
(άρθρο:-Κομματικές γνωριμίες και επαγγελματική εξέλιξη-) Το θέαμα του υπουργού Υγείας που επαγγέλλεται την πρόοδο και τον εκσυγχρονισμό της χώρας να χοροπηδάει σαν πίθηκος, κραυγάζοντας άναρθρα συνθήματα, σίγουρα θα το έχετε δει. Και είναι πράγματι τόσο θλιβερό που δεν χρειάζεται κανένα σχολιασμό.
Όμως εκείνο το οποίο θεωρώ ότι έχει μεγάλη σημασία, είναι ο χώρος μέσα στον οποίο εκτυλίχθηκε όλη αυτή η ντροπιαστική διαδικασία αλλά και τα πρόσωπα στα οποία απευθυνόταν. Μιλάμε για το πανεπιστήμιο. Το κρατικό πανεπιστήμιο. Και τους φοιτητές. Άσχετα αν ανήκουν σε μία συγκεκριμένη παράταξη που ταυτίζεται με την κυβέρνηση, δεν παύουν να είναι φοιτητές. Και είναι πραγματικά πολύ θλιβερό και δυσοίωνο το να βλέπει κανείς να διαιωνίζονται στη χώρα μας πρακτικές οι οποίες εδώ και δεκαετίες υποβαθμίζουν τόσο το πανεπιστήμιο όσο και το επίπεδο των σπουδών.
Κομματικές γνωριμίες και επαγγελματική εξέλιξη. Η πανεπιστημιακή εξέλιξη,
Πριν από αρκετά χρόνια, φοιτητής στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, είχαμε τις αριστερές τότε παρατάξεις και τους εκκολαπτόμενους συνδικαλιστές -φοιτητοπατέρες. Είχα την ευκαιρία να είμαι συμφοιτητής με το γνωστό Πολάκη που και τον γνωρίσαμε αρκετά ως πολιτικό καθένας νομίζω ότι δεν χρειάζεται τη δική μου περιγραφή για να βγάλει τα συμπεράσματά του.
Μερικές δεκαετίες αργότερα στη Θεολογική Σχολή η κυριαρχία της δεξιάς παράταξης ήταν καθολική. Και στις δύο περιπτώσεις η κυριαρχία αυτών των φοιτητικών οργανώσεων είχε σαν αποτέλεσμα, όχι απλώς την υποβάθμιση, αλλά τον εξευτελισμό των σπουδών. Θέματα εξετάσεων που κυκλοφορούν οι φοιτητικές παρατάξεις από τους φίλα προσκείμενους και προσπαθούντες να αποκτήσουν την εύνοια του κόμματος καθηγητές. Ειδική συμπεριφορά, επιβολή απόψεων επί του τρόπου λειτουργίας του πανεπιστημίου είναι μερικές από τις καταστάσεις που καταστρέφουν και υποβαθμίζουν τις πανεπιστημιακές σπουδές.
Αναρωτιούνται πολλοί γιατί κάποιοι νέοι άνθρωποι φεύγουν στο εξωτερικό και ονειρεύονται ότι κάποια στιγμή αυτοί θα γυρίσουν πίσω. Θα πρέπει να έχει κανείς πολύ συγκεκριμένους λόγους για να εγκαταλείψει την οργάνωση και την ποιότητα πολλών πανεπιστημίων του εξωτερικού και να γυρίσει σε μία χώρα όπου το μέλλον δεν γράφεται στις αίθουσες του πανεπιστημίων, αλλά στις κομματικές οργανώσεις και τις σχέσεις που αναπτύσσουν οι φοιτητές με τους διάφορους φοιτητοπατέρες και τους εντολείς τους.
Ένας φοιτητής δεν θα προχωρήσει με βάση τις ικανότητές του, αλλά με βάση κυρίως τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύεται. Θα τον ευνοήσουν φοιτητικές παρατάξεις και θα τον βοηθήσουν να τελειώσει και όχι μόνο αυτό, αλλά αν θέλει να κάνει και ακαδημαϊκή καριέρα, θα παίξουν σημαντικό ρόλο και στην περαιτέρω εξέλιξή του.
Όταν ρώτησα για κάποιον καθηγητή, ώριμος πια στις τελευταίες μου σπουδές, πώς είναι δυνατόν αυτός ο άνθρωπος να έχει πάρει θέση στο πανεπιστήμιο , μου απάντησαν με πολύ απλό τρόπο ότι εξαρχής ήταν μέλος της οργάνωσης που ήταν φίλα προσκείμενη στο κυβερνόν κόμμα. Τη διδακτορική του διατριβή αν και επρόκειτο περί αντιγραφής, την υποστήριξε μέσα σε ένα γεμάτο από κομματικούς συντρόφους του αμφιθέατρο και φυσικά στη συνέχεια έβαλε και υποψηφιότητα ως βουλευτής στο κυβερνόν κόμμα για να μπορέσει να εξασφαλίσει την βεβαιότητα ότι θα προωθηθεί. Σήμερα είναι καθηγητής και μάλιστα δυστυχώς και πρόεδρος πανεπιστημιακής σχολής.
Κομματικές γνωριμίες και επαγγελματική εξέλιξη. Ανέλιξη σε υψηλές θέσεις χωρίς καν τα τυπικά προσόντα.
Κομματικές γνωριμίες και επαγγελματική εξέλιξη.Δεν είναι καλύτερα τα πράγματα στον ιδιωτικό τομέα.
Γιατί να γυρίσουν λοιπόν πίσω οι επιστήμονες του εξωτερικού; Για να χρειάζεται να παρακαλάνε τον κάθε ιδιαίτερο και τον κάθε βουλευτή για να μπορέσουν να εξελιχθούν επαγγελματικά; Θα μου πείτε, υπάρχει και ο ιδιωτικός τομέας. Με λύπη θα σας ενημερώσω ότι για πολλές θέσεις του ιδιωτικού τομέα δυστυχώς ισχύουν οι ίδιοι οι όροι με αυτές του δημοσίου, γιατί και πολλές από τις ιδιωτικές επιχειρήσεις κάνουν δουλειές με το δημόσιο και για να μπορέσουν να κάνουν τις δουλειές τους έτσι όπως γίνονται συνήθως θα πρέπει να κάνουν και κάποιες εξυπηρετήσεις.
Στο χώρο λοιπό των ιδιωτικών νοσοκομείων που βρέθηκα, σε έναν πολύ ευαίσθητο χώρο όπως αυτό της υγείας, πάρα πολλές φορές επιβάλλονταν σε θέσεις κλειδιά άνθρωποι οι οποίοι έρχονταν συστημένοι από κάποιους πολιτικούς ή οικονομικούς παράγοντες. Και για να μην είναι επικίνδυνοι για το κοινωνικό σύνολο, είχαν υπό τις εντολές τους πραγματικά άξιους ανθρώπους που αναγκάζονταν να παίζουν το ρόλο αυτό προκειμένου να μπορέσουν να εργαστούν.
Έχω προσωπική πείρα και μου έγιναν κατά καιρούς προσωπικά προτάσεις να λειτουργήσω με αυτό τον τρόπο υπό κάποιον ο οποίος είχε έρθει η αλεξιπτωτιστής και με κυριολεκτικά άγνοια της ιατρικής. και παρότι είχα ανάγκη την εργασία, ομολογώ ότι είμαι υπερήφανος σήμερα που αρνήθηκα.
Πώς λοιπόν να προχωρήσει η Ελλάδα με άναρθρες κραυγές, με φωνές, με συνθήματα τα οποία ούτε στις φυλές των αγρίων δεν μπορούν να ακουστούν με τα Α και με τα ου; Αυτά είναι που θα μας φέρουν στην σύγχρονη Ελλάδα και στον πολιτισμό του εικοστού πρώτου αιώνα;
Αυτοί που επαγγέλλονται τέτοιου είδους πρόοδο αποδεικνύουν με τον τρόπο της συμπεριφοράς τους ότι μας κοροϊδεύουν. Και δεν είναι ότι μας κοροϊδεύουν. Το σημαντικό είναι ότι δυστυχώς είμαστε αναγκασμένοι να ζήσουμε σε μία χώρα όπου πολύ εύκολα κοροϊδεύεται αυτός ο λαός και που πολύ απλά μπορεί να αναδείξει σε θέσεις κλειδιά ανθρώπους που αντί να τον οδηγήσουν προς την πρόοδο, συντηρούν το πελατειακό καθεστώς τους οδηγώντας την Ελλάδα στην απαξίωση