Οι πολιτικοί στην εκκλησία.Η σκοπιμότητα της παρουσίας των πολιτικών στο χώρο της εκκλησίας.
«οι δε εκραυγασαν αρον αρον σταυρωσον αυτον,
λεγει αυτοις ο Πιλατος τον βασιλεα υμων σταυρωσω,
απεκριθησαν οι αρχιερεις ουκ εχομεν βασιλεα
ει μη Καισαρα. (Ιωαν.19,15)
(άρθρο-Οι πολιτικοί στην εκκλησία-) Οι ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας πέρασαν ήδη στην προσωπική ιστορία του καθενός μας και μας γέμισαν με εμπειρίες, σκέψεις και προβληματισμούς. Μέσα στην κατανυκτική ατμόσφαιρα των ημερών μεγάλη παραφωνία αποτελούσαν στους περισσότερους μεγάλους ναούς της χώρας μας διάφοροι πολιτικοί παράγοντες είτε σχετικοί με την τοπική αυτοδιοίκηση είτε με την κεντρική πολιτική σκηνή που η παρουσία τους ήταν προφανές ότι αφορούσε την προσωπική τους προβολή.
Οι άνθρωποι αυτοί συνοδεύονταν πολλές φορές από φωτογράφους, οι οποίοι τραβούσαν σχετικές εικόνες για να χρησιμοποιηθούν στα προσωπικά τους site και να αποτελέσουν στοιχείο πολιτικής προπαγάνδας. Άλλοι πάλι με μια άνεση που έχουν οι άνθρωποι που δεν έχουν την εμπειρία της λειτουργικής ζωής της εκκλησίας, χαιρετούσαν τους ψηφοφόρους τους και τους ανύποπτους πολίτες σαν να βρίσκονταν σε ένα εκλογικό κέντρο στο οποίο έκαναν τη σχετική τους προπαγάνδα.
Και ενώ η προεστώτες της λειτουργικής συνάξεως, επίσκοποι μερικές φορές αλλά και έμπειροι κληρικοί ήσαν έτοιμοι να επιπλήξουν τους απλούς ανθρώπους που η συμπεριφορά τους δεν ήταν συντονισμένη με τις ανάγκες των ημερών, έστεκαν εντελώς αδιάφοροι ή και ενισχυτικοί πολλές φορές στη σχετική συμπεριφορά των πολιτικών ανδρών και γυναικών.
Οι πολιτικοί στην εκκλησία. Ο χώρος της εκκλησίας ως αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους πολιτικούς .
Και είναι αλήθεια ότι είναι αρκετά ενοχλητικό για εκείνους, οι οποίοι πηγαίνουν στον ιερό ναό για να προσευχηθούν να βλέπουν ο χώρος να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους πολιτικούς που προσπαθούν με τον τρόπο αυτό να προβληθούν ανάμεσα στους πιστούς χριστιανούς και να αποσπάσουν τις ψήφους τους. Και μάλιστα πολιτικοί που στο πρόσφατο παρελθόν έχουν ψηφίσει νόμους που πραγματικά όχι μόνο δεν σέβονται την ορθόδοξη παράδοση, αλλά επιεικώς θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως αντιχριστιανικοί.
Φυσικά σε όλο αυτό το φαινόμενο η ευθύνη βαραίνει και τους ίδιους τους χριστιανούς που πολλές φορές ξεχνώντας τις αρχές και τις την ιδιότητά τους υποδέχονται τους πολιτικούς με έναν ενθουσιασμό που εκτρέφει τις συμπεριφορές από τη δική τους πλευρά.
Έχει επικρατήσει στους ναούς να υπάρχει ειδικός χώρος για τους επισήμους, μέσα στο χώρο του ναού εκεί που κανονικά όλοι οι άνθρωποι βρίσκονται γυμνοί μπροστά στο Θεό, προσεύχονται και συμμετέχουν στα δρώμενα ως απλοί χριστιανοί. Δεν υπάρχουν εκεί άρχοντες και αρχόμενοι αλλά μόνο χριστιανοί προσευχόμενοι. Είναι επομένως καταχρηστικό το ότι οι χώροι που δίνονται στους πολιτικούς χρησιμοποιούνται από αυτούς ως χώροι προπαγάνδας. Και θα ήταν πάρα πολύ σωστό και πάρα πολύ σημαντικό να καταργηθούν τέτοιου είδους διακρίσεις και όλοι οι άνθρωποι, εφόσον θέλουν πραγματικά να συμμετάσχουν στα δρώμενα της εκκλησίας μας και στη λειτουργική της ζωή, να προσέρχονται και να παίρνουν θέσεις ανάμεσα στο λαό, εκεί που βρίσκονται οι απλοί πολίτες.
Οι πολιτικοί στην εκκλησία.Η προνομιακά φιλική συμπεριφορά των επισκόπων και των προϊσταμένων των ναών.
Και βέβαια η προνομιακά φιλική συμπεριφορά των επισκόπων και των προϊσταμένων των ναών σκανδαλίζει. Δεν έχουμε την απαίτηση από τους πνευματικούς ταγούς μας να υψωθούν στο ύψος ενός Χρυσοστόμου, ο οποίος ασκούσε κριτική στην πολιτική εξουσία της εποχής του και βρέθηκε για το λόγο αυτό εξόριστος στην Ανατολή. Εκείνος με την παρρησία που του έδινε η πνευματικότητα του, αλλά και η άμεμπτη ζωή του μπορούσε να ασκεί κριτική στις αντιχριστιανικές συμπεριφορές της αυτοκράτειρας της ίδιας.
Η παρουσία τέτοιων προσώπων είναι αλήθεια ότι θα μπορούσε να ελεγχθεί μονάχα εάν ήξεραν ότι εισερχόμενοι στο ναό θα έχουν την ανωνυμία που έχει και ο κάθε πιστός. Και για εκείνους που μπορεί να υποστηρίξουν ότι είναι οι εκλεγμένοι ηγέτες του λαού και άρα θα πρέπει να τύχουν της σχετικής τιμής να θυμίσουμε ότι οι αυτό αφορά τον πολιτικό τους βίο ενώ λειτουργικά κρίνονται από την πνευματική τους συμπεριφορά όσον αφορά το χώρο του ναού. Μπορεί να είναι πρώτοι στις διάφορες εκδηλώσεις, αλλά όχι στις λειτουργικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες της εκκλησίας. Εκεί είναι απλοί χριστιανοί.
Η Εκκλησία δεν θα έπρεπε να επιτρέπει στους πολιτικούς να προβάλλονται στο χώρο της.
Τιμούμε τους άρχοντες εξαιτίας του αξιώματός τους, όμως επειδή ακριβώς αυτό συνδέεται πολλές φορές, τις περισσότερες δυστυχώς στις μέρες μας με αντιχριστιανική συμπεριφορά ελέγχουμε όσους έρχονται σε αυτούς και αν δεν έχουμε το θάρρος να τους ελέγξουμε, τουλάχιστον δεν τους επιτρέπουμε να προβάλλονται κατ’ αυτόν τον ανοίκειο τρόπο.
Η τάξη δεν διαταράσσεται μόνο όταν ένας χριστιανός μιλάει με το διπλανό του ή όταν σπεύδει να προσκυνήσει χωρίς τη σχετική έγκριση του εκκλησιαστικού συμβουλίου αλλά και όταν έρχεται και φωτογραφίζεται και βιντεοσκοπείται στις πιο Ιερές στιγμές των Ακολουθιών. Αυτό και μόνο αποτελεί ασέβεια. Αποτελεί ύβριν απέναντι στον πάσχοντα Θεάνθρωπο και θα πρέπει με κάθε τρόπο να αποδοκιμάζεται όχι κατά τρόπο βίαιο αλλά με τρόπου συντεταγμένο από εκείνους οι οποίοι έχουν την ευθύνη της τήρησης της ευταξίας στο χώρο του ναού.
Ίσως μια Εκκλησία στην οποία θα απαγορεύεται στους πολιτικούς να προβάλλονται, θα προσελκύσει περισσότερους χριστιανούς και θα μπορέσε. να επιτελέσει το λυτρωτικό της έργο καλύτερα.